سگ 

من ب سگ بودن خود معترفم اما کاش
                   انکه میگفت شده ادم تو ادم بود


      

مدتیست عده ای میگویند خود را سگ خطاب نکنید درمجالس اهل البیت علیهم السلام ،ما گوشه ای از این موضوع را بصورت علمی جواب میدهیم امیدواریم تعصب بی جای خودرا کنار گذاشته و راه حقیقی را پیدا کرده.

وجه شبه در تشبیه کردن

در زبان عرب صنعتی است به نام تشبیه که یعنی یک شی را به شی دیگری تشبیه کنیم به خاطر یک صفت مشترک در مشبه و مشبه به

به مثال زیر دقت کنید:

علی همانند شیر است : در این جا علی به شیر تشبیه شده است .چون در علی و شیر یک چیز مشترک وجود داشته و ان هم شجاعت است .

حال این که شخص خودش را شبیه حیوانات می کند نه این که بگوید من ان حیوان هستم بلکه مرادش این است که من با این حیوان در یک صفت یا ویژگی مشترک هستم مثل این که در رابطه با امیرالمومنین علیه السلام داریم که علی ابن ابی طالب به مانند شیر است نه این که نعوذ بالله امیرالمومنین شیر است بلکه یعنی علی ابن ابی طالب  در صفت شجاع بودن و سلطان بودن با شیر شبیه است.

وعنایت بفرمایید:

سوره ای که میتوان به آن استناد نمود : سوره کهف 



آیه ای که میتوان به آن استناد نمود : سوره کهف ، آیه 10 ، (وَکَلْبُهُم بَاسِطٌ ذِرَاعَیْهِ بِالْوَصِیدِ )


داستانی که میتوان استناد نمود : داستان سگ اصحاب کهف


روایتی که میتوان به آن استناد نمود : روایتی از امیرالمومنین صلوات الله علیه و آله که حضرت فرمودند : سگ ۱۰ صفت دارد که شایسته است هر مؤمن واقعی داشته باشد تا به کمال برسد (کتاب لئالی الاخبار ج ۵ – ص ۳۸۷- ۳۸۸ تحریر المواعظ العددیة ص 5 )


در کتاب "فروغ ولایت در دعای ندبه " اثر آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مطلبی در این مورد آمده که خواندن آن خالی از لطف نیست.


اینکه نوشته شده: بعضى خود یا دیگران را سگ امام مى شمارند، و شرافت مؤمن به این است که آدم حقیقى باشد نه سگ.


جواب را آیت الله صافی حفظه الله اینگونه داده اند که: هیچ کس نمى گوید مؤمن سگ است، و این عبارات که من سگ درگاه خدا، یا سگ در خانه پیغمبر یا امام هستم، معنایش این نیست که من سگ هستم. این الفاظ معناى لطیف و دل پسندى دارد که خود به خود در ذهن شنونده وارد مى شود و لذا کسى جز شما به گوینده آن اعتراض نمى کند که چرا خود را سگ خواندى و چرا دروغ گفتى. غرض این است که همانگونه که سگ در خانه صاحبش را رها نمى کند و اگر او را براند و دور کند به جاى دیگر روى نمى آورد و وفا و حق شناسی دارد و پاس احترام ولیّ نعمت خود را نگاه میدارد و از صاحبش و خانه اش دفاع میکند من هم بر سر کوی شما مقیم شده و درِ خانه ی شمارا رها نمیکنم.


حضرت آیت الله وحید خراسانی حفظه الله برای ایام غدیریه شعری بلند سرودند که در قسمت های انتهایی شعر میفرمایند :


(( وحیدم )) من اگر در جرم و تقصیر


سگی بودم شدم در کوی تو پیر



بر آن خوانی که یک عالم نشسته


سگی هم در کنارش پا شکسته



*تو که قاتل به خوان خود بخوانی


نپندارم که این سگ را برانی*



شیخ عباس قمی رحمةالله علیه صاحب کتاب مفاتیح الجنان ، در مفاتیح الجنان در آداب زیارت اشعاری را ذکر کرده که شایسته است در آن حال زائر بخواند که یکی از آنها شعر زیر می باشد:


شاها چه ترا سگی بیاید

گر من بُوَم آن سگ تو شاید

هستم سگکی زحبس جسته

بر شاخ گل هوات بسته

خود را بخودی کشیده از جُل

پیش تو کشیده از سَرِ ذُلّ

*افکن نظری بر این سگ خویش

سنگم مزن و مرانم از پیش*


شعر مرحوم کمپانی در دیوان کمپانی :


تو قدر و قیمت سگ را ز من چه می پرسی؟


سگ محله ی لیلی حکایتی دارد



سگی که معبر او پیچ کوچه لیلی است


فقط به خاطر لیلی است قیمتی دارد

///////////////////

در انتها به دوستان مخالف سفارش میکنم کمی به ماجرای رسول ترک دقت کنند که ببینند آن واقعه چی شد و چگونه مورد رحمت و عنایت اهل بیت علیهم السلام قرار گرفت . 

داستان رسول ترک خود واقعیتی انکار ناپذیر و به خودی خود اثبات ماجرا است ( البته برای اهل تفکر نه برای مخالفین متعصب)... 💢اللّٰهُمَ الَعنَ جِبت و طاغوت 💢