امام صادق (علیه السلام) فرمودند؛
💠إذَاٰ ابْتُلِیتَ بِأَهْلِ النَّصْبِ وَ مُجَاٰلَسَتِهِمْ، فَکُنْ کَأَنَّکَ عَلَى الرَّضْفِ حَتّىٰ تَقُومَ، فَإِنَّ اللّٰهَ یَمْقُتُهُمْ وَ یَلْعَنُهُمْ.
شرح حدیث؛
💠هرگاه گرفتار مجالست و هم‌نشینی با نواصب شدید، مانند کسی باشید، که بر روی سنگ داغ نشسته باشد، تا زمانیکه برخیزید. زیرا که خداوند آنان را در زمرهٔ دشمنان به‌حساب آورده و مشمول لعنت هستند.
منابع روایت؛
الکافی، ج ۲، ص ۳۷۹.
الکافی، ج ۴، ص ۱۳۹.
الوافی، ج ۲، ص ۲۳۲.
مرآة العقول، ج ۱۱، ص ۹۶.
تحفة الاولیاء، ج ۴، ص ۱۱۴.
بحار الانوار، ج ۷۱، ص ۲۱۹.
مجمع البحرین، ج ۵، ص ۶۳.
مجمع البحرین، ج ۲، ص ۱۸۶.
معجم المحاسن، ج ۶، ص ۸۵.
وسائل الشیعة، ج ۱۱، ص ۵۰۵.